یادداشت های من

دیروز کارم افتاد به قسمت آموزش دانشگاه، بعد امتحان توی مسیر نگاهی هم به ساختمان دانشگاه می کردم، حدود ۱۲ سال قبل هم توی همین دانشگاه امتحان کنکور داده بودم، اون موقعه که امکانات دانشگاه رو دیدم دلم می خواست توی همین دانشگاه مشغول به تحصیل می شدم، اما امروز ساختمان ها کهنه و امکانات دانشگاه فرسوده،‌آدمها داغون هستند و دانشگاه ما هم مثل تمام چیزیهای خوب دیگه توی ایران به سمت اضمحلال میره.

نه فقط دانشگاه و کارکنانش بلکه حتی دانشجویان هم چهره افسرده ای دارند.

کاش رژیم بجای اینکه منابع کشور رو صرف نشر دین اهریمنی و غیر انسانی اسلام بکنه برای توسعه دانشگاه ها و آموزش و پروش صرف می کرد. بجای پرورش و حمایت از تروریست ها صرف آبادانی می کرد.

حالا این وظیفه انسانی ماست که با ادیان ساختگی بخصوص اسلام بجنگیم. و برای آگاهی مردم مون کاری بکنیم. شاید چند نسل بعد اوضاع عوض شد کسی چه میدونه.