یادداشت های من

یادمه که سالها قبل که به چشم پزشکی رفته بودم از دکتر پرسیدم که آیا ضعیفی چشم‌های من درست میشه؟ گفت الان نه، ولی احتمالا بعد از چهل سالگی تغییر می‌کنه احتمال داره نزدیک بینی تو کمتر یا بیشتر بشه. انگار سن چهل سالگی یک آستانه هست که آدم‌ها تغییرات اساسی می‌کنند. انگار توی این سن آدم‌ها به رابطه نهایی خودشون با دنیا میرسند. یکی از دوستانم که قبلا به موضوعات مذهبی علاقه ای نداشت الان توی سن چهل و پنج سالگی یک آدم مذهبی متعصب شده. فکر می‌کنم آدم‌ها به مرور برای خودشون یک فضای فکر یا چارچوب فکری بر اساس ایده‌هایی که قبول کردن می‌سازند، توی این فضای فکر رابطه خودشون رو با دنیا تعریف می‌کنند و خودشون رو معنی‌ می‌کنند. شاید این فضای فکری جایی هست که آدم‌ها بیشتر احساس آرامش می‌کنند. برای بعضی‌ها ایده‌های اولیه این چارچوب بر مبنا منفعت فردی هست برای بعضی‌ها منفعت جمعی، برای عده‌ای صلح با طبیعت، برای بعضی اخلاق مهمتر میشه، یه عده هم به کارما معتقد میشن، اما مذهب و دین یک پکیج کاملی هست که از قبل آماده شده و برای خیلی از موضوعات فکری یا دغدغه‌ها راه‌حل‌های آماده داره. البته که قابلیت چکش‌کاری هم داره و میشه تغییرش داد. بنابرین پذیرش مذهب بعنوان چارچوب فکری راه‌حتر از درست کردن چارچوب فکری شخصی هست.

فکر می‌کنم برای شخص من معیار‌ها و ایده‌های اولیه چارچوب فکری حقیقت بینی ،راستی و مفید بودن هست، اما باید همیشه هوشیار باشیم که این فضای فکری در نهایت ساختگی هست و همیشه آماده این باشیم با شناخت بهتر دنیا تغییرات اساسی در اون ایجاد کنیم. نباید خیلی تاکید کنیم یا مغرور بشیم که بله این راه و روش زندگی من بهتر از بقیه هست یا بهتر نتیجه می‌ده، بنابرین نباید بدنیال تحمیل فضای فکری خومون به دیگران باشیم. ما در عمل فقط مسئول زندگی خودمون هستیم، هر چند ممکنه همیشه باورهای دیگران باعث آزار ما بشه.

گاهی دوست دارم به فلسفه زندگی که توسط برخی آدم‌ها که اکثرا تجربه نزدیک به مرگ رو داشتند، اهمیت بدم [1]. به صورت کلی این فلسفه اینطوره که ما ارواحی هستیم که بصورت کلونی در یک دنیایی زندگی می‌کنیم و ما برای کشف خودمون و کسب تجربه و بروز توانمندی‌ها و رشد و تعالی به این دنیا اومدیم. اما تمام زندگی ما از قبل برنامه ریزی شده و ما خودمون از مسیری که طی می‌کنیم آگاه هستیم. ما برای این زندگی دچار فراموشی موقت شدیم ولی با مرگ مون می‌تونیم مجددا به دانش تمام زندگی‌هایی که داشتیم دسترسی پیدا کنیم. اغلب اوقات آدم‌هایی که در زندگی‌ می‌بینیم و ارتباط برقرار می‌کنیم از جمع همون ارواح کلونی خودمون هستند.

هر چند این فلسفه هم بنظرم باگ‌هایی داره ولی اگه فرض کنیم چنین فلسفه‌ای درسته شاید بتونیم افراد کلونی خودمون رو شناسایی کنیم، این افراد حضور بیشتری در زندگی ما دارند گاهی حس خاصی رو باهاشون تجربه می‌کنیم که ماندگاره.

[1] کتاب سرنوشت روح اثر مایکل نیوتن

در مواجهه با مسائل و چالش‌ها آدم‌ها سه رویکرد دارند:

۱- با اون درگیر میشن و مقابله می‌کنند

۲- رهاش می‌کنند و باهاش کنار میان

۳- باهاش همراه میشن و می‌پذیرند

اما رویکرد چهارم هم میشه تعریف کرد و اون تغییر ذهنیت در مورد اصل مسئله و چالش هست. برای مثال انکار و تحریف حقیقت مسئله. کاری که جمهوری اسلامی در اون ماهر هست.

اخیرا به مفهومی بنام کیفیت زندگی زیاد فکر می‌کنم. هر چند ساده به نظر می‌رسه ولی در حقیقت می‌تونیم از ابعاد گوناگون به این مفهوم فکر کنیم و شاخص‌هایی هم برای اون در نظر بگیریم همینطور برای یک جامعه هم میشه شاخص‌های کیفیت زندگی رو تعریف کرد.

...