امروز یک فیلم بنام Dont Worry Darling 2022 رو نگاه کردم، فیلم در مورد زنی بود که ناخواسته توسط شوهرش به یک دنیای مجازی برده شده بود و یک زندگی رویایی و عاشقانه رو توی این دنیای مجازی تجربه می کرد بدون اینکه متوجه باشه.
اما در دنیای واقعی وضعیت خیلی ها هم همینطوره، در ایران ما خیلی از آدم ها بدون اینکه متوجه باشند درون یک دنیای خیالی که جمهوری اسلامی ساخته گیر افتاداند. جمهوری اسلامی برای پیشبرد اهداف اصلی خودش یعنی توسعه اسلام شیعی و مبارزه با موضوعاتی که برای بقاء خودش خطر هست، نیازمند ساختن یک دنیای خیالی برای مردم هست،اساس این دنیای خیالی ساختن مرز و دیوار و ایجاد تفاوت و ساختن دوست و دشمن هست.
برای این منطور جمهوری اسلامی از دو عنصر دوست (حُب) و دشمن (بغض) استفاده می کنه. دشمن رو با ایجاد کینه و نفرت می سازه و دوست رو با احساس امنیت، احساس اقتدار و احساس پیشرفت
برای ایجاد کینه و نفرت از دلسوزی و مظلومیت استفاده می کنه، برای احساس امنیت، اقتدار و پیشرفت از تبلیغات، اسطورسازی، داستانهای خیالی، منطقهای پوشالی، نمایش پیشرفتهای ساختگی.
اغلب برای دشمنی اغلب از داستان های تاریخی استفاده می کنه ، از اتفاقاتی که حس دلسوزی مردم رو نسبت به فرد یا افرادی ایجاد کنه و اون حس دلسوزی رو در نهایت تبدیل به حس کنیه می کنه.
اسطوره سازی نظام واقعن به تمام معنا شیطانی و بزرگ هست، مثال شاخص اون آقای حججی هست. که نشون میده چطور این حکومت برای رسیدن به مقاصد خودش افراد خودشو قربانی می کنه، در یک صحنه سازی آشکار، اونها رو به کشتارگاه سفارش داده شده میفرسته. تا حس مظلومیت و حس ترحم رو تبدیل به نفرت و کینه کنه.
اما برای خیلی از افرادی که درون دنیای مجازی جمهوری اسلامی گیر افتادن، یک تلنگر، یک اتفاق ممکنه باعث بیداری بشه، این افراد یهو به خودشون میان و متوجه میشن که چه فریب بزرگی خوردند.
اینجا محلی برای یادداشت گذاری شخصی من هست،