یادداشت های من

بعد از اینهمه اتفاق دوباره اینجا می‌نویسم، امید ما به تغییر هست، امید ما به روزهای روشن هست هرچند عمر و زندگی ما توسط یک رژیم اهریمنی به گروگان گرفته شده. ما نمی‌خندیم شاد نیستیم، مسخ زمان شدیم،‌گذر عمر می‌کنیم و فقط منتطریم، هر چند دچار درماندگی آموخته شده‌ایم اما باز جرقه‌هایی از امید تو دلمون هست. ما اونقدر غمگین هستیم که حتی فرستادن نفرین برای شیاطینی مثل خامنه‌ی هم باعث آزارمون میشه. ...