یادداشت های من

قبلا دوست داشتم سنم رو کمتر از سن واقعی در نظر بگیرم، این کار اون وقت‌ها باعث می‌شد حالم بهتر بشه حس جوونی داشته باشم و روحیه ام بهتر میشد، ولی الان چندان تمایلی به این کار ندارم،‌ چرا که دیگه اون حس‌هایی که قبلا با این کار به سراغم می‌اومد نمیاد، برعکس یه جورایی حس می‌کنم این کار نادیده گرفتن تجربیات و دستاوردهای گذشته هست برام.

اگه به فرض بهم بگن یک سنی رو انتخاب کنم و توی اون سن زندگی کنم قبلا احتمالا سن خیلی پایین مثل 20 سالگی رو انتخاب می‌کردم اما الان نه، الان دوست دارم توی سن بالا باشم.

بنظرم مهمترین کاری که باید برای باقی عمرم باید انجام بدم دادن آرامش به خودم هست. بعد از اون همه سختی ها که در زندگی کشیدم شاید آینده زمان رسیدن به آرامش باشه.

اخیرا متوجه شدم دچار ریزبینی در مسائل شدم. یکی از دوستان ارزشی این مطلب رو برام فرستاد:

*♻️ درآمد ۳۰۰۰ میلیارد تومانی ترکیه از کنسرت خوانندگان ایرانی!*

نکته اینجاست که اکثر این افراد که با پولشون جیب اردوغان را پر کردند، به زائران اربعین اعتراض می‌کنند که چرا برای سفر کربلا پول خرج می‌کنید!

جالب‌تر اینه که در سفر اربعین این مردم عراق هستند که برای زائران حسینی هزینه می‌کنند به طوری که بسیاری از مردم به خاطر عدم هزینه اسکان و غذا در این ایام مسافر کربلا هستند.

در این خصوص تحقیق کردم، کل ماجرا صرفا یک حساب کتاب خیالی بر مبنای تعداد تورهای گردشگری به ترکیه و فرضیات خیالی هست. در نهایت دلیل ساختن و پخش این خبر صرفا توجیه هزینه های فوق نجومی و غیر اخلاقی هست که برای مراسم اربعین توسط رژیم انجام میشه. رژیم سعی می کنه ابعاد مراسم اربعین رو با ایجاد مناسک پیاده روی اربعین و ... گسترده کنه و این مراسم رو از حالت صرفا مذهبی به یک مراسم مذهبی سیاسی تبدیل کنه. در نهایت چیزی که حاصل خواهد شد از بین رفتن ارزش‌ قداست خیالی چنین مراسمی خواهد بود.