یادداشت های من

دو تا درخت چناری که توی باغچه خونه قبلی مون کاشته بودم توسط صاحب خونه جدید و پیمانکارش بریده شدند، احساس خشم و ناراحتی می کنم. حس می کنم یک موجود مقدس کشته شده.

در حالی که صاحب خونه جدید می گفت خبر نداشته و اصلا نیازی به قطع اون درختان نبوده،‌من به این فکر می کنم که آدم ها چطور اینقدر سنگدل و قصی القلب میشن. وقتی به موجودات دیگه به چشم ابزار نگاه کنی خودت هم تبدیل به یک ابزار میشی.

درخت در ایران باستان موجودی مقدس بود، مردم به درختان دخیل می بستند و حاجت می گرفتند، این رسوم هنوز در جاهایی هست.