یادداشت های من

بنظرم توی هر رابطه‌ای یک جایی هست که در اون رابطه در بهترین حالت خودشه یا میشه گفت نقطه تعادل رابطه هست، اگه بخواهی که عمق رابطه رو بیشتر بکنی، رابطه شروع می کنه به خراب شدن.

خب این نقطه تعادل توی رابطه کجاست؟

یه جایی که طرف مقابلت از حرفت یا کارت ابزار ناراحتی می کنه درصورتی که از نظر خودت هیچ ایرادی توی اون حرفت یا کارت نیست و یا برعکس زمانی که از حرف یا رفتار و عملکرد طرف مقابلت میرنجی دیگه اونجا باید مکث کرد و رابطه رو دوباره ارزیابی کرد، مرزهای رابطه و سطح وابستگی و مسئولیت‌پذیری رو مشخص کرد و همونجا متوقف شد.